เลือกที่จะรัก...ไม่ได้หวังที่จะครอบครอง

เลือกที่จะรัก...ไม่ได้หวังที่จะครอบครอง

เคยคิดกันบ้างมั้ยว่า..

กับการที่จะเลือก "รัก" ใครสักคนอยู่อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ

แม้รู้ดี ว่า ไม่มีคำว่า "อนาคต" ร่วมกัน.. มองไม่เห็นปลายทางนั้นแม้แต่น้อยนิด..

การได้รักใครสักคน.. มันทำให้เรามีกำลังใจอยู่บนโลกนี้ต่อไป..

การได้คอยดูแลเค้าบ้าง ในบางครั้งที่ได้พบเจอ.. มันก็มีความสุขดีเหมือนกัน

การได้มองเห็นกันและกันในสายตา แค่ช่วงเวลานึง.. ก็ทำให้เรามีความสุขดีไม่ใช่เหรอ

การได้พูดคุยเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็พอแล้ว สำหรับเรา..

ถ้าเราคิดว่าเราต้อง การเพียงแค่นี้.. เราก็น่าจะพอใจกับสิ่งที่เห็น ที่เป็นอยู่..

เพียงแค่ให้เค้าได้รู้ว่า เรายังอยู่ตรงนี้.. เมื่อเค้าหันกลับมา..ก็ยังมีเรานั่งรออยู่เงียบ ๆ อยู่ในมุมของเรา…อย่างไม่ร้องขอใด ๆ ทั้งสิ้น.

ขอเพียงแค่.. เค้ารับรู้ ว่ายังมีเราอยู่ตรงนี้ ก็พอ…

เหมือนเส้นขนาน 2 เส้น.. ที่ไม่มีวันบรรจบกันได้..

ทำได้แค่ ตีคู่เส้นขนานกันไปอย่างนี้ แต่ยังมองเห็นกันและกันได้เสมอ..

คิดอย่างนี้ มันทำให้เจ็บปวดน้อยลง.. ดีมั้ยนะ..

เพราะจะตัดใจให้เลิก รัก มันทำให้ทุรนทุรายมากขึ้น..

เราเลือกอย่างนี้คงจะดีสำหรับเรา.. หรือเปล่าก็ไม่รู้..

เพราะเราอ่อนล้าเกินไป.. ที่จะออกไปพบกับสิ่งใหม่ ๆ คนใหม่..และเริ่มต้นกันใหม่..